01 maart 2017

Glas in de polder

Na een korte stop in 2016 is de Glas en Keramiek Beurs dit jaar terug, met veel oude vertrouwde elementen, maar met een heel nieuwe uitstraling en een aantal nieuwe activiteiten, zoals de  buitententoonstelling ‘Glas in de Polder’ op het heringerichte terrein achter Cultureel Centrum Het Dak.

De buitententoonstelling Glas in de Polder is een nieuw element in de Glas- en Keramiekbeurs. Op het heringerichte terrein en aansluitend terras achter Cultureel Centrum Het Dak komen beelden in het gras, langs de wandelpaden, in het water en op het terras.

Zuheir Alkazazz

Op het buitenterrein is niet alleen de tentoonstelling Glas in de polder te bezoeken. Neemt u ook eens een kijkje bij Zuheir Alkazazz. Zuheir is gevlucht uit Syrie en hoort tot een familie van glasblazers die vijf generaties terug gaat. Hij komt uit de streek waar 2000 jaar geleden het glasblazen met de blaaspijp is uitgevonden. Het bijzondere is, dat hij nog steeds werkt volgens de oude traditie. In de oude Horn is voor hem een speciaal mobiel oventje gebouwd waarmee hij zijn glas op zijn eigen manier kan maken.

 

Bert Sterk, Unattainable, 2017; geblazen glas, staal; h. 35 x 45 x 20 cm

De mens en het leven staan centraal in de beelden van Bert Sterk (1954). Zijn werk is geïnspireerd op wat hij in zijn leven heeft meegemaakt. De thematiek is gebaseerd op het menselijk lichaam waarbij hij glas met andere materialen verbindt. Een ander thema vormen de portretten van personen die dicht bij hem staan of zelfportretten in verschillende materialen en verschillende gegoten glassoorten die geïntegreerd worden in een kolomstructuur. De verschillende materialen beelden verschillende gemoedstemmingen uit, die integraal deel uitmaken van elk mens.

Marcel HaccuriaDe vier elementen, 2016; vlakglas, verzinkt metaal, arduin; h. 345 x 50 x 50 cm

Voor Marcel Haccuri  (1943) is glas een mysterieuze materie die men kan snijden, zagen, polijsten, lijmen, smelten, vervormen, zandstralen, assembleren en combineren met andere materialen als steen en metalen. Zijn beelden zijn een samengaan van gevoel en verstand, waarbij het licht vormbepalend is. Ze geven zijn werk diepte, stemming, gevoel en ritme. De hoge objecten bieden een uitzicht dat samensmelt met de lucht erachter. De kunstenaar, het object en de omgeving spelen een spel van licht, transparantie, spiegeling en weerspiegeling. Haccuria brengt het glas tot leven door het te relateren aan de mens en zijn omgeving.

Karel Engels, Zonder titel, 2017; vormgesmolten glas, staal; twee objecten: ieder object Ø 82 cm

Het thema van het werk van Karel Engels (1948) is een combinatie van smeedwerk en glas gebaseerd op cirkels en ronde vormen, geïnspireerd op organische structuren. Door de cirkels in stukken te breken, creëert Engels een spanning in de voorwerpen die ze interessant maakt. De combinatie van het witte glas en het donkere metaal maakt zijn grote ruimtelijke beelden extra indrukwekkend.

Luc de Bruyne

Luc De Bruyne, Zonder titel (zwart), 2013; zandgegoten glas, ijzer; 98 x 35 x 18 cm. Het uiteindelijk beeld wijkt af van het beeld op de foto.

De werken van Luc De Bruyne (1958) verwijzen naar het begrip beschermen maar dragen tegelijkertijd een zekere agressiviteit in zich. Daardoor lijken ze een dubbelleven te leiden. De Bruyne is niet geïnteresseerd in gepolijste vormen. Het glas moet een beeld van vergankelijkheid weerspiegelen, maar wel met een intrinsieke organische kracht.

 

Renske van Driel

De beelden van Renske van Driel (1955) hebben een uitstraling die uitnodigend, zacht én krachtig is. Van de vaas en schaalvormen met sensuele lijnen heeft haar werk zich ontwikkeld naar abstracte sculpturen. Nog steeds met dezelfde welvende lijnen en een zó aanraakbare uitstraling dat de beschouwer de neiging heeft tot voelen of aaien. Gemaakt uit klei, gebakken, zacht en mat gekleurd. De fluwelige kleihuid is deel van de zeggingskracht van de beelden. Evenals de balans en disbalans tussen de onderdelen van een beeld in relatie tot de ruimte. De keramische vormen zijn ontleend aan de sporen die de elementen – en de mens – in het landschap achterlaten. De vormen roepen vragen op: zijn het stenen, nieuwe groeivormen, wezens? De beelden en installaties vestigen de aandacht op natuur en landschap, ze verwijzen er naar en gaan een relatie aan met de omgeving waarin ze getoond worden. Van slootkant tot natuurpark.

Beatrijs Schweitzer

Mensen van glas van Beatrijs Schweitzer (1960) is een vervolg op de beeldenserie Mensen van steen. “De serie gaat over hoe wij ons ‘mensbeeld’ vormen en transformeren. Ik geloof dat ontwikkeling en transformatie daarbij wezenlijk zijn. Als ‘creatieve wezens’ zijn we daartoe in staat.” Beatrijs Schweitzer, Mensen van glas, 2015;

in de mal geblazen glas, beton, piepschuim; Ø kop ca. 35 cm, Ø betonvorm ca. 60 cm

 

Contactgegevens

Cultureel Centrum Het Dak
Tiendweg 9
4141 EG  Leerdam

T 0345 - 613626 

E  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Openingstijden

Vrijdag 3 november
14.00 - 20.00 uur
Zaterdag 4 november
10.00 - 17.00 uur
Zondag 5 november
10.00 - 17.00 uur